Mijn haat/liefde verhouding met Whatsappgroepen

Een titel die ook wel een hele mond vol is. Maar het is waar, want ik heb een haat/liefde verhouding met Whatsappgroepen. Ik vind het supergezellig, maar tegelijkertijd vind ik het ook echt intens kut en vraag ik me af of ik niet uit bijna alle groepen kan stappen. Want eigenlijk word ik er onzeker van. En ik erger me.

Dit geldt overigens net zo goed voor chatboxen.

Mens, erger je wel

Ik zit dus in heel veel groepen. Echt heel veel. Verschillende voor schrijven, maar ook voor andere zaken. En in bijna elke groep heb je de deler. Iemand die alles deelt, maar never nooit op jou – of op anderen – reageert.

Ik erger me daar dus echt kapot aan en heb besloten om die mensen zo hard mogelijk te negeren. Kinderachtig? Vast wel. Passief agressief? O, ja, absoluut. En ik vind het heerlijk.

Waarom zou je in een groep willen als je zelf 1 van de 10 keer op anderen reageert, maar dagelijks je eigen shit in de groep gooit. Koop lekker een dagboek, joh.

Waarom antwoord geven als je me ook kunt negeren?

Ik weet niet wat ik mis. De X-factor? De dunne heupen en glanzende lokken? Het kattige gedrag van Blair Waldorf? Ik weet het niet, maar op de een of andere manier vinden mensen het maar wat gemakkelijk om mij te negeren. Als ik iets zeg, wordt er niet gereageerd. Soms wel als ik het nog vier keer herhaal (expres), soms ook niet.

Omdat die schreeuwers van hierboven eroverheen komt bijvoorbeeld om te klagen over dat poedel Ziggy Stardust geen sokken aan wil. En dan gaat iedereen verder over dat Shitty ook geen sokken aan zou moeten, want het is een hond.

Daar baal ik dus van, want ik vraag me meteen af of het belangrijker is dat Ziggy geen sokken draagt dan wanneer ik vertel dat ik een nieuw lievelingsboek gevonden heb. Nee, dat is het niet. Het is even onbelangrijk voor de ander. Maar waarom wordt er wel op die sokken gereageerd en niet op mijn lievelingsboek? Ben ik dan zo onzichtbaar? Of moet ik ook een dagboek kopen? O, wacht, die heb ik al.

Ik stop het erin, maar ik krijg het er niet uit

En ik probeer ook altijd om op iedereen te reageren, zodat niemand dit gevoel krijgt, maar andersom is het duidelijk minder belangrijk. Omdat ik het ben? Ik wil wedden dat er bij andere mensen wel gereageerd zou worden (Behalve door de schreeuwerds van hierboven). Alsof ik er niet toe doe en het niemand ene fuck kan schelen dat ik me er kut door voel.

En dit is waarom ik groepen haat. Aan de ene kant – als ze eindelijk eens reageren, krijg je fijne opmerkingen en fijn commentaar – zijn ze fijn. En aan de andere kant – negeren, alleen maar Egoistische Elly’s die erin zitten en die negen van de tien keer Elly interessanter vinden dan wie dan ook. –

En heus, je hoeft niet op alles te reageren of 24/7 bereikbaar te zijn, maar zo nu en dan kan geen kwaad, toch? Zeker niet als boven jouw bericht iemand iets zegt waarop je prima kunt reageren. Want zelf wil je ook dat mensen op jou reageren.

Ik houd ervan en word er fucking onzeker van. Misschien moet ik om te beginnen maar eens stoppen met moeite doen om alle berichtjes te lezen en eens een Egoistische Elly te worden in plaats van Lieve Liz.