Gezocht: achttienjarige m/v met twintig jaar werkervaring

Het is al lang geleden dat ik hier iets schreef, maar ik had er geen puf voor. En dat vind ik prima, want deze blog is voor erbij. Mijn hoofdblog is en blijft pluizenbol. En eerlijk is eerlijk: die wordt ook een stuk beter bezocht. Maar nu wilde ik mijn ei weer eens kwijt en ik ga proberen om wat actiever te bloggen op deze .nl naam.

Een waarschuwing: Dit is een zeikblog. Als je een blij en positieve blog wilt lezen, moet je nu niet hier zijn, want over dit onderwerp kan ik nu eenmaal niet positief zijn.

Geachte mevrouw Greenash,

Bedankt voor uw sollicitatie. Helaas hebben we uit 2053 brieven een keuze moeten maken en waren er 1854 kandidaten wiens ervaring meer aansloot.

We danken u voor de interesse in ons bedrijven en wensen u veel succes bij het zoeken van een passende functie.

Met vriendelijke groet,

Pippi Langkous
Senior Manager HRM
Kakelbont b.v.

De overdreven waarheid

Uiteraard is bovenstaande mail een beetje overdreven, want 2053 brieven is wel erg veel. En zien jullie Pippi Langkous al op een HRM-afdeling werken? Ik ook niet. Wel als kunstenares die iedereen in de buurt ontzettend raar vindt door de stellages van gloeilampen in de voortuin.

Wat niet overdreven is, is dat dit de gemiddelde reactie is die ik krijg wanneer ik reageer op een vacature. Elke. Keer. Weer. Ik word afgewezen, omdat ik te weinig ervaring heb. En het is niet dat ik reageer op vacatures waar ze tien jaar ervaring willen.

Ik moet bekennen dat ik dat in het begin heb gedaan, omdat ik van mening was dat ze misschien de andere capaciteiten zouden zien, maar ik ben van een koude kermis thuisgekomen, dus dat doe ik niet meer. Het heeft geen zin.

Te weinig ervaring

Ik heb te weinig ervaring, maar bedrijven gunnen mij (en zoveel anderen) niet de kans om die ervaring op te doen. Zelfs onbetaald als stage is al een hele klus, want waarom zou je iemand kiezen die al een tijd van school is als je ook een gratis stagiaire kunt krijgen die alles nog precies in zijn/haar hoofd heeft? Niemand kiest dan voor de wat oudere, betrouwbare dertiger die een minimaal bedrag wil, omdat er toch gewoon vaste lasten betaald moeten worden.

En ik snap die werkgevers ook wel, want als ik eerlijk ben, zou ik dat zelf ook doen. Er moeten snel keuzes gemaakt worden, omdat de tijd beperkt is en elke minuut geld kost. Maar toch is het stom.

Demotiverende afwijzingen

Het is jammer dat er zoveel – goede – mensen op zoek zijn naar werk, maar niet zoveel ervaring hebben en de kans niet krijgen. En erg motiverend is het ook niet. In het begin had ik nog goede hoop, vond ik het soms zelfs leuk om te solliciteren, maar dat is er inmiddels wel af. Totaal niet demotiverend is dit. Wel dus.

Zo’n tweehonderd afwijzingen heb ik inmiddels en ik ben wel één keer op gesprek geweest. Een paar keer ben ik teruggebeld, maar dat waren uitzendbureaus die hun beloftes niet nagekomen zijn.

 

Twijfelen aan jezelf

Je gaat aan jezelf twijfelen, denken dat je het niet waard bent om een leuke, normale baan te krijgen en dat je net zo goed meteen een baan had kunnen zoeken in plaats van nog naar het mbo en het hbo te gaan. Wat is het nut als je toch afgewezen wordt op je gebrek aan ervaring en niet op diploma’s?

Ik weet dat deze blog vast niet zal helpen, maar je mond houden helpt al helemaal niet. Al is het maar één druppel op de gloeiende plaat, een druppel in de emmer. Als niemand iets doet, blijft de plaat leeg en kan de emmer niet over lopen.

Werkgevers, kan dit nou echt niet anders? Kunnen die dertigers met weinig ervaring echt niet worden aangenomen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *