Als je overduidelijke nee ineens een misschien wordt

Jarenlang was ik degene aan wie mensen steevast vroegen: ‘En jij, jij wilt zeker nog steeds geen kinderen?’ Mijn ex wilde op termijn kinderen, ik niet (ging hierom niet uit overigens). We hadden regelmatig ‘discussies’ over namen. Zo vond ik Nova een echte jongensnaam (nu wat minder), terwijl hij het toch ‘echt een meisjesnaam vond’. Ik was 25 toen het uitging en dezelfde persoon die ik nu ben, maar tegelijkertijd zo anders.

Ik vulde vorig jaar nog op mijn datingsiteprofiel in dat ik geen kinderwens had, want die had ik niet. Ik had zo’n sterke overtuiging dat ik echt geen kind wilde, dus dat kon ik makkelijk invullen. Die drang … nee, die zou echt niet meer komen, want ik was 31.

Niet meer weten wat je altijd wist (of dacht te weten)

Maar naarmate 2017 vorderde en twee vriendinnen zwanger raakten en het veel over baby’s hadden, begon er toch iets te kriebelen en weet ik het vandaag de dag niet meer of ik ineens toch kinderen wil of toch nog steeds maar niet. En dat is raar als je iets altijd hebt geweten en ineens niet meer.
Omgekeerd oermoedergevoel
Ik had een zelfde soort wens als sommige vrouwen een oermoedergevoel hebben, maar dan juist geen oermoedergevoel. Precies het tegenovergestelde. Misschien omdat ik bang ben dat je met kinderen heel veel niet meer kunt doen of omdat ik nog steeds van mening ben dat ik geen goede ouder zou zijn (en dat vind ik ook echt).
Of wat als ik een kind met autisme zou krijgen? Het is tenslotte erfelijk en hoewel er over het algemeen prima mee te leven is, vind ik vaak dat het het leven net een stukje kutter maakt. Als ik het in zou ruilen, zou ik het zo doen. Ik zou er niet eens over na hoeven denken (dat zeg ik nu, misschien denk ik daar straks ook wel weer heel anders over 😉 ).
Twijfels
Ik weet dat ik lang niet de enige ben, dat er genoeg mensen twijfelen. Maar ik denk dat veel mensen dat allang deden en voor mij is het nieuw. Want waarom twijfel ik ineens nadat ik het eenendertig jaar zeker wist?
Ik neem vaak overhaaste beslissingen, besluit iets in een impuls, al zijn dat vaak wel de beste beslissingen *kuch* neuspiercing, tatoeage 2 en 3 *kuch*, maar dat ben ik nu toch echt niet van plan. Eerst maar eens die Heeft een relatie op Facebook in kunnen vullen en dan zien we wel weer.
En heel misschien waaien de twijfels wel weer over en wil ik eigenlijk gewoon een nieuw kitten. In elk geval een stuk makkelijker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *