Het leed dat Dr Martens inlopen heet

Weet je wat zeer doet? Niet die zenuwbehandeling waar ze uiteindelijk in je ontstoken zenuwen moeten verdoven, niet die tatoeage op je ribbenkast (oké, dit schijnt ook zeer te doen, maar kan het alleen van de eerste bevestigen). Nee, nee, nee. Als je echt een held wilt worden: loop eens Dr Martens – of Doc Martens of Docs – in.

Anne vond de schoenen trouwens ontzettend stom. 

‘Helaas, die zijn uitverkocht in maat roeiboot’

Ik was veertien, vijftien, en vond de schoenen van mijn toenmalige overbuurmeisje Anne (zo heet ze niet, niet helemaal) en beste vriendin altijd zo cool. Zij en haar broer en zusje hadden altijd van die toffe halfhoge kistachtige schoenen die ik ook wilde. De naam bleek Dr. Martens te zijn. Haar zusje met uberschattige bloemetjes, Anne had donkergele en hun broer had simpele zwarte. Anne vond de schoenen trouwens ontzettend stom.

Ik wilde ze ook en ging op zoek om een paar aan te schaffen voor mijn monstervoeten. Oké, dat valt nu best mee met maat 41/42, maar in de pre internetdagen was het een stuk lastiger om ze te vinden in deze maat. Vooral omdat ik dus géén zwart wilde (die liefde kwam pas later), maar ook toffe bloemetjes. Uiteindelijk vond ik een paar donkerblauwe in mijn maat. Ik wilde de metallic paarse, maar:‘Helaas, die zijn uitverkocht in maat roeiboot.’

‘Echt niet hip’

Een jaar later voegde ik een paar metallic blauwe eraan toe. En toen veranderde mijn stijl en veranderden mijn schoenen, en mijn smaak in vriendinnen, mee. Ik werd een beetje minder alto. Echt niet dat Dr Martens hip waren in de jaren ‘90, die droegen alleen alto’s en punkers. 

Ik stapte over naar Allstars, zelfs in hartje winter, want dan trok ik gewoon twee paar sokken aan. Zelfs op de fiets, brr. Nu denk ik echt: waarom in vredesnaam? Maar als zeventienjarige puber was ik gewoon eigenwijs. Heel af en toe kwamen ze nog uit de kast.

Dit blijven ook favorietjes. Niet mijn foto

Modemeisjes met lef

En toen kwam ik Dr Martens een jaar of zeven geleden ineens weer overal tegen. Niet langer gedragen door de alto’s, maar ook door modemeisjes met wat lef. Die lompe dingen die je geweldig of verschrikkelijk vindt.

Ik ging ook weer overstag voor deze liefde en kocht een roze paar dat ik niet ingelopen kreeg. Vandaag de dag zijn die kutdingen nog steeds niet goed ingelopen. Er volgde een zwart paar, want inmiddels ben ik getrouwd met de kleur zwart. Dat draag ik bij tijd en wijlen zoals nu het zo koud is en mijn tenen bevriezen in Allstars. En nee, echt niet dat ik twee paar sokken erin aan doe.

En vandaag kreeg ik mijn allernieuwste aanwinsten:

Mijn moeder riep dat het echt helemaal niets voor mij is en dat ik er lomp op loop. Bedankt, mam, ik hou ook van jou enzo. Ik vind ze daarentegen helemaal tof. Docs in het algemeen wel en bovendien zijn het schoenen die mijn voeten met deze temperaturen – in Vladivostok was het warmer vandaag, serieus. En dat is dus in Siberië – warm houden. En met Landgraafse modder hebben ze ook geen moeite.

A post shared by Liz Hartevelt (@lizhartevelt) on

Welke modder?

Alleen met nieuwe Docs is er wel een probleem.

De schoenenhel

Dr Martens is een schoenenmerk waar je niet in stapt en mee wegloopt, maar waar je eerst dagen, weken, maanden, jaren moet afzien voor je schoenen hebt die als sloffen lopen – al lopen sloffen kut, ik donder altijd half van de trap. Of zou het aan mijn sloffen liggen die twee maten te groot zijn?

Sloffen lopen ook kut trouwens, ik donder altijd half van de trap

Je moet er dus echt wel wat voor over hebben en dat moet je willen. Schrik niet hoe strak ze zitten als je ze koopt. En daarbij zijn ze behoorlijk zwaar aan je voeten. Meestal kan ik dat prima handelen, maar op sommige dagen gewoon even niet.   

Het ligt er overigens wel aan welke soort Dr Martens je hebt. De stugge 1460 met harde rand of degene met wat losser leer dat ook minder stug is. Ik raad sowieso altijd om Docs in de winkel te kopen of op een webshop waar terugsturen geen probleem is.

Tips om de pijn te beperken (en die mij hielpen):

  • Blaarpleisters. Ik weet dat ik mijn hielen open kan halen in UGGs (ja, serieus) en dat ik standaard op mijn wreef pijn krijg, dus daar plak ik preventief pleisters.
  • Ik vind het een soort schoen die smal valt, dus ik kies altijd voor een maat 42. Of ik heb gewoon rare voeten, dat kan ook
  • Draag dikke sokken erin. Niets geen hippe panty of hele dunne sokjes, maar kies voor die oerlelijke witte variant. O, en blote voeten is ook geen goed idee.
  • Fietsen, want daar wordt het leer ook soepeler van
  • Heb geduld en geef het niet meteen op
  • Sommige mensen plakken er inlegkruisjes in, maar dat heb ik nooit geprobeerd
  • Dubbele sokken. Veel mensen krijgen hier blaren van, dus misschien is dit niets voor jou, maar bij mij werkte het perfect in mijn zwarte.

Overigens kan het best zijn dat je helemaal geen pijn krijgt. Uit mijn tienerjaren kan ik me die pijn ook niet herinneren namelijk. Misschien was ik toen gewoon een stuk harder?

Dr Martens: geweldige schoenen, maar in het begin is naar de tandarts gaan fijner.

Hebben jullie ze weleens gehad?

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *