Alleen naar een festival

Naar concerten ga ik regelmatig in mijn eentje en dat vind ik prima. Je kunt zelf beslissen of je de voeten van de zanger wilt kussen of dat je achterin een stom dansje doet, omdat je de ruimte hebt. Je kunt zelf besluiten of je mee rent in de mosh pit of liever van een afstandje toekijkt.

Maar als je samen bent, kun je het hebben over hoe goed je favoriete nummer was en wie in het echt leuker is: de zanger of de basgitarist. In de rij kun je gezellig kletsen over van alles en nog wat. Als je dat in je eentje doet, wordt je voor gek verklaard.

Lef hebben

Toch is alleen naar een concert gaan van een heel ander kaliber dan in je eentje naar een festival gaan. Een driedaags festival waarbij je in je eentje in een tentje slaapt. Ik deed het dit jaar bij Pinkpop. Ik heb er lang over getwijfeld, maar uiteindelijk besloten om het te doen. Als het kut zou zijn, wist ik dat ook weer. Als tiener ging ik nooit, omdat er niemand met me mee wilde en nu was ik er klaar mee. Klaar met het wachten tot iemand eindelijk eens iets samen wilde doen.

Vorig jaar kampeerde ik al en hoewel het kamperen kut, koud en nat is begin juni (sorry, kampeerliefhebbers), wilde ik dit jaar weer drie dagen. Vorig jaar was ik overigens niet alleen, maar die vriendin wilde dit jaar niet weer mee. Al kwam zij uiteindelijk twee van de drie dagen, dus ik was maar een dag alleen.

Ik nam dus genoeg boeken mee om mezelf mee te vermaken voor als ik me zou vervelen. Daar was ik nog wel het bangste voor. Wat zou ik moeten doen tussen de optredens door? Normaal klets je dan, maar alleen kan dat natuurlijk niet. Dus wat doet een boekenwurm? Die neemt een boek mee.

‘Dat je dat durft!’

Van meerdere mensen heb ik een ‘stoer, hoor’ of een ‘dat je dat durft’ gehad, maar zo bijzonder vond ik het nu ook weer niet. Misschien scheelt het dat ik goed op mezelf kan zijn en mezelf prima kan vermaken. En natuurlijk heb ik wel even gedacht van: shit, ik ga dit niet doen, ik verkoop dat kaartje. En toen ik in de trein stapte, dacht ik even: KUT, ik ga naar huis.

Maar ik heb het wel gedaan en ik ben blij dat ik het lef heb gehad, want het was tof. Niet zo leuk als het jaar ervoor, maar dat lag vooral aan de line-up die toch minder was dan een jaar eerder.

Anders

Samen en alleen naar een festival is heel anders en allebei heeft het zo zijn voordelen. Alleen zijn houdt in dat je uren op de Kalm-Aan-laan van Pinkpop rond kunt hangen en daar alle maffe dingen kunt proberen zoals opgerold ijs dat in stukjes gehakt is met plamuurmessen. Een aanrader trouwens. Je kunt zelf bepalen of je Justin Bieber wel of niet met een bezoekje vereert. Ik deed het niet, want ik vind meneer Bieber een te omhooggevallen kereltje.

De twee dagen erna was ik dus wel met meer mensen, maar eerlijk gezegd moest ik gewoon wennen aan het feit dat ik ineens dingen niet meer zelf kon bepalen. Of nou ja: in theorie kan dat wel, maar in de praktijk doe je dat natuurlijk niet zo heel gauw.

Ik zou het zo nog een keer doen en ik raad het ook aan. Wil je per se ergens heen en wil er niemand mee? Ga gewoon alleen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *