‘Jij krijgt een ander soort brein. Succes ermee’

au·tist (de; m,v; meervoud: autisten)1iem. die gekenmerkt is door autisme

Wij zijn geen supermensen met bizarre talenten (oké, sommige mensen hebben die wel) of krachten. Als dat wel zo was, zou ik heel graag willen kunnen vliegen. Goedkoop en snel overal heen.

Maar gek zijn we ook zeker niet, al geven sommige mensen ons dat stempel. Sowieso: wat is gek? Is het gek om altijd twee verschillende sokken aan te trekken of ben je dat als je het heerlijk vindt om tienjarige meisjes met blonde vlechtjes de stuipen op het lijf te jagen?

En niet ieder van ons legt dingen dwangmatig op een rij of loopt alleen maar in zichzelf te mompelen. Er zijn genoeg mensen die meedraaien in de maatschappij met deze handicap (of met dit mooie geschenk). Misschien is het je buurvrouw wel of je collega.

Ieder mens is anders, dus dat geldt ook zeker mensen met een autistische stoornis.

Ik draai ook redelijk mee in de maatschappij. Nee, oke, ik kan geen vaste baan vinden, maar ik denk niet dat dat te maken heeft met mijn autisme. Het is het gebrek aan werkervaring, meer niet. Die werkgever weet immers niet eens wat ik heb, weet niet wat ‘ie mist. Maar verder doe ik over het algemeen goed mee. Ja, soms doe ik anders, doe ik iets wat je niet verwacht en raak ik van slag door iets heel simpels. Maar in hoeverre is dat mijn karakter en in hoeverre mijn hersenen die net even anders bedraad zijn?

Niet dat het ervoor zorgt dat ik geen emoties kan voelen, want die heb ik wel degelijk. En ja, ik leef ook mee, zelfs met mensen die ik niet ken. Toen een paar jaar geleden de MH17 neerstortte heb ik dagen, weken, met tranen in mijn ogen het nieuws gekeken. En niet omdat ik iemand kende. Ik kan me ook inleven, net als een ander persoon. Misschien anders, maar ik kan het wel.

Maar hoe normaal ik ook ben -of een soort van-: soms is het fijn om te praten met gelijkgestemden. Met mensen die echt weten hoe het is om op een andere golflengte te zitten. Dan is het fijn om niet de enige te zijn die iets mankeert, die een ander soort hersenen cadeau gekregen heeft.

‘Hier, jij krijgt een ander soort brein dan de meeste mensen. Succes ermee. Volgende!’

Dat is hetzelfde als met zwangere vrouwen. Ze kunnen tegen mij wel klagen over harde buiken en ik kan meeleven, maar uiteindelijk weet ik niet hoe het voelt, weet ik niet hoe zwaar weeën zijn. En dat is ook helemaal niet erg, want er zijn genoeg moeders die het wel weten, die precies weten wat je doormaakt.

En er zijn gelukkig meer mensen die recent – of lang geleden – de diagnose ASS gehad hebben. Sommige mensen hebben er nog een labeltje bij gekregen zoals PDD NOS (ik) of Asperger, maar tegenwoordig vallen alle mensen onder een labeltje: autisme. Maakt niet uit welke variant je hebt, ze vallen er allemaal onder.

Woensdag heb ik een speeddate ding met meer mensen die autisme hebben. Niet alleen voor liefde, maar ook voor vriendschap. Mensen die op dezelfde golflengte zouden moeten zitten. Ja, ik vind het echt dood- en doodeng, maar ik ben ook heel benieuwd. Komt er iets uit? Of helemaal niets? Ik heb wel getwijfeld om te gaan, maar ik dacht: als ik thuis blijf zitten, kom ik nooit ergens.

Mijn motto dat ik steeds vaker inzet, zoals wanneer ik naar een concert wil en niemand mee gaat. ‘Dan ga ik alleen, want als ik thuis blijf zitten, kom ik nergens.’ En daarom stuurde ik dat mailtje en schreef ik me in.

Ik ben dan misschien wel autistisch, maar ik heb net zo goed behoefte aan mensen om me heen. En niet gek. Zeker niet gek.

One comment

  1. Mooi verhaal met herkenbare dingen erin. Ik heb zelf binnenkort ook een serie blogartikelen over autisme gepland, want ik vind dat mensen nog wat meer bewust mogen worden over wat het inhoudt.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *